Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Χωριανοί στο εξωτερικό: Πάνος Λινάρδος (ποδόσφαιρο)


ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΦΟΥΤΣΑΛ -ΜΙΛΑΝΟ 2012

EUROPEAN_CHAMPIONS_MILAN_2012_2_resize
Με μεγάλη χαρά ενημερωνόμαστε μέσω του διαδικτύου για τις συνεχείς επιτυχίες ενός δικού μας παιδιού. Το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο ήταν εμφανές ακόμη και στους μη μυημένους από νωρίς. Μιλάμε φυσικά για τον Πάνο Λινάρδο. Τα τελευταία χρόνια είναι στην Κύπρο, στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου, και συχνά μαθαίνουμε ευχάριστα νέα όπως αυτά που ακολουθούν: 
"Πραγματοποιήθηκε το τριήμερο 31/5/2012- 2/6/2012 ,το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό τουρνουά Φουτσαλ, στο Μιλάνο της Ιταλίας. 
Η Κύπρος εκπροσωπήθηκε από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου, αφού την χρονιά αυτή ανακηρύχτηκαν επάξια Παγκύπριοι Πρωταθλητές Πανεπιστημίων στο Φούτσαλ.
Όμιλοι:
Στο τουρνουά φούτσαλ, η ομάδα μας, κληρώθηκε στον όμιλο εναντίων του Πανεπιστημίου του Κοσσόβου, του Πολυτεχνείου του Μιλάνου και του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως.
Η μοίρα ήθελε όπως το πρώτο παιχνίδι του τουρνουά, το ΤΕΠΑΚ να αντιμετωπίσει τους αιώνιους αντιπάλους μας, δηλαδή του φοιτητές από της Τουρκία και συγκεκριμένα από το Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως. Παρ ‘ όλους τους φόβους και τις υποψίες των διοργανωτών για ένα σκληρό και αντιαθλητικό παιχνίδι, οι λεβέντες του ΤΕΠΑΚ, αντιμετώπισαν τους συμφοιτητές τους με υπερηφάνεια και παλληκαριά και δεν έδωσαν το δικαίωμα σε κανένα, να αμφισβητήσει την καθαρή νίκη τους, με σκορ 3-1. Στο τέλος τους αγώνα οι δυο πλευρές συνεχάρησαν η μια την άλλη και στη συνέχεια, αφού ξεκουράστηκαν, αντάλλαξαν φανέλες και συνομίλησαν για διάφορα θέματα.
Την δεύτερη ημέρα του τουρνουά η ομάδα μας έπαιξε με την ομάδα από το Κόσσοβο. Η αντίπαλη ομάδα ήταν πολύ οργανωμένη, κυρίως στον αμυντική της λειτουργία. Παρόλα αυτά η δικιά μας ομάδα επέδειξε ζήλο για την νίκη και κάτω από τις οδηγίες του προπονητής μας, κατάφερε να διασπάσει την κλειστή άμυνα των Κοσσοβιτών και να τους νικήσει με το επιβλητικό 5-1.
Στο τρίτο και τελευταίο παιχνίδι του ομίλου η ομάδα μας, κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια από τις πιο δυνατές ομάδες του τουρνουά, με ιστορία στον Πανεπιστημιακό Αθλητισμού του Μιλάνου και γενικά ολόκληρης της Ιταλίας. Το παιχνίδι ήταν νευρικό καθόλη την διάρκεια του, χωρίς πολλές φάσης. Η μια ομάδα φοβόταν την άλλη. Αρκετά φάουλ, με λίγες ευκαιρίες και για τις δυο ομάδες. Το τελικό σφύριγμα, βρίσκει τους πρωταθλητές μας ισόπαλους 2-2 με τους Ιταλούς.
Η ισοπαλία αυτή βρίσκει το ΤΕΠΑΚ στην 1η θέση του ομίλου, δίκαια και χωρίς καμία αμφισβήτηση.
Ημιτελικά:
Η μοίρα βρίσκει το ΤΕΠΑΚ να αντιμετωπίζει για ακόμη μια φορά το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Αυτή τη φορά το παιχνίδι ήταν σαφώς πιο δύσκολο. Οι δυο ομάδες γνώριζαν η μια την άλλη, τα θετικά και τα αρνητικά τους.
Το βάθος της ομάδας και η ποιότητά των παικτών μας έφεραν το πολυπόθητο αποτέλεσμα και την πρόκριση μας στον τελικό. Το επιβλητικό σκορ με 5-1 εναντίων των Τούρκων σκόρπισε χαρά, ενθουσιασμό και ρίγη συγκίνησης στις τάξεις της ομάδας.
Μετά από τους πανηγυρισμούς και την ξεκούραση της ομάδας, οι παίκτες ζήτησαν κάτι περισσότερο, μετά τις επιτυχίες των δυο προηγούμενων ημερών, οι παίκτες μας καθώς και το προπονητικό επιτελείο, ήθελαν να σηκώσουν στον ουρανό του Μιλάνο το βαρύτιμο τρόπαιο, καθώς θα παιάνιζε ο εθνικός ύμνος της χώρας μας.
Τελικός:
Ο τελικός ήταν συναρπαστικός. Οι Ιταλοί έκαναν το γήπεδο να θυμίζει αρένα με ταύρους. Συνθήματα, πανηγυρισμοί και γιουχαΐσματα εναντίων των παικτών μας εκ μέρους των οπαδών της Ιταλίας, δονούσαν το γήπεδο καθόλη την διάρκεια του αγώνα.
Το παιχνίδι ξεκίνησε με πίεση και με νεύρα, οι δυο ομάδες μπήκαν με άγχος και με φόβο για τον αντίπαλο. Η ροή του αγώνα έδειχνε ότι θα είχαμε ένα παιχνίδι ακατάλληλο για καρδιακούς.
Λίγες ευκαιρίες με κατοχή μπάλας από τους Ιταλούς και με την ομάδα μας να έχει την έννοια της στο να μη δεκτή το γκολ από τους Ιταλούς. Να σημειωθεί ότι η ομάδα αυτή των Ιταλών , είναι η επίλεκτη ομάδα από τα 7 πανεπιστήμια του Μιλάνου, η οποία εκπροσωπεί το Μιλάνο σε όλες τις εγχώριες διοργανώσεις και σε όλα τα τουρνουά στο εξωτερικό.
Μια αντεπίθεση της ομάδας μας και ένας υπέροχος συνδυασμός από τους παίκτες μας , βρίσκει το ΤΕΠΑΚ να προηγείται στην καυτή έδρα των ιταλών με 1-0, παγώνοντας τους 200 φιλάθλους.
Μετά από τις φωνές τους προπονητής μας, οι παίκτες παρέμειναν προσηλωμένοι στον στόχο τους.
Διατήρησαν την σωστή αμυντική λειτουργία, καταφέρνοντας να φύγουν στα αποδυτήρια γα το ημίχρονο με το σκορ υπέρ τους με 1-0.
Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, οι ιταλοί βασιζόμενοι στην ποιότητα και στην εμπειρία τους , έβαλαν τρομερή πίεση στην ομάδα μας. Το γήπεδο έδειχνε να κατηφορίζει προς την πλευρά της ομάδας μας και η πίεση των ιταλών έδειχνε να δυσκολεύει τους παίκτες μας.
Σε μια ανύποπτη φάση και μετά από το μοναδικό λάθος της αμυντικής μας γραμμής , οι ιταλοί δεν συγχωρούν και ισοφαρίζουν με 1-1. Το γήπεδο σείετε από τους οπαδούς τους.
Η ομάδα μας παραμένει ψύχραιμη και ο προπονητής μας βγάζει τον άσσο από το μανίκι του, με δυο αλλαγές την ίδια στιγμή, αναστατώνει τους ιταλούς. Η ομάδα μας μετά από ένα εξαιρετικό σουτ το οποίο αποκρούετε από τον ιταλό τερματοφύλακα, αρχίζει να ανεβαίνει ψυχολογικά.
Τα τελευταία 2 λεπτά του αγώνα όλα έδειχναν πως και οι δυο ομάδες συμβιβάζονταν με την ισοπαλία και οδηγούσαν το παιχνίδι στην παράταση.
Όλοι μας πιστεύαμε σε αυτό, εκτός από έναν ποδοσφαιριστή μας, ο Πάνος Λινάρδος, στη συνέχεια MVP του τουρνουά και πρώτος σκόρερ, παίρνει την μπάλα από το κέντρο του γηπέδου και μετά από μια εξαιρετική ατομική ενέργεια, διαπερνά δυο παίκτες των Ιταλών και βγαίνει τετ α τετ με τον τερματοφύλακά τους. Η στιγμή αυτή θα παραμείνει για πάντα αξέχαστη, με ένα τεχνικό πλασέ στέλνει την μπάλα στην μια γωνιά του τερματοφύλακα και τον τερματοφύλακα από την άλλη, το 2-1 υπέρ της ομάδας μας είναι γεγονός στο τελευταίο λεπτό του αγώνα.
Το τελευταίο σφύριγμα του Ιταλού διαιτητή βρίσκει τους παίκτες και προπονητές του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου να πανηγυρίζουν ένα απίστευτο άθλο.Οι παίκτες έγιναν ένα μαζί με τους προπονητές τους και φώναζαν ρυθμικά γεύοντας το νέκταρ της επιτυχίας. Μετά από λίγα λεπτά, το τρόπαιο βρισκόταν στα χέρια του αρχηγού της ομάδας μας Παναγιώτη Κουρδούλα, ο οποίος το σήκωσε στον ουρανό του Μιλάνου κάτω από τα συνθήματα των συμπαικτών του και στη συνέχεια ακούγοντας τον εθνικό ύμνο της χώρας μας."

Πηγή:sentra24